
|
|||||||||||||||||||||
|
Rıba dansı, eski çağlarda halk arasında özel eğitim almış sanatçılar tarafından sunulan ve yüksek teknik gerektiren çok zor bir dans gösterisiydi. Rıba dansı topluluğu, genellikle bir aile veya birkaç aileden, en çok 20, en az 4-5 kişiden oluşur. Topluluktaki herkes hem dans edebilir hem şarkı söyleyebilir, hem de kendine özgü bir beceriye sahiptir. Gösteri, genellikle zil ve davul ile milli çalgı "Erhu" eşliğinde sahnelenir. Gösterinin opera ve akrobasi bölümü, zengin içeriğiyle derin anlamlar taşır. Halk arasında çok sevilen ve beden gelişiminde etkili bir dans olan Rıba dansı, esas olarak Tibet Özerk Bölgesi'nin doğusundaki Changdu ve Gongbu bölgeleri ile Yunnan, Sichuan ve Qinghai eyaletlerinde Tibetlilerin yaşadığı bölgelerde yaygındır. Rıba dansı, yüksek tekniği ve mükemmel sanat tarzıyla yurtiçi ve yurtdışında ün kazanmıştır.
Rıba dansı başlangıçta, Buda'dan, köyü ve köyde yaşayanları felaketten korumasını ve bol hasat sağlamasını dilemek amacıyla yapılıyordu. Dans yapanlar da yalnızca uzun süre eğitim gördükten sonra gösteriye katılabiliyordu.
Tarihi verilere göre, Rıba dansı, 11. yüzyılda Tibet Budizmi'nin kurucularından biri olan Milariba tarafından icat edildi. Bazıları ise, Rıba dansının Budizm uzmanı Basangjie tarafından yaratıldığını savunuyor.
Rıba dansı, 12 parçadan oluşur. Her parçanın başında bir metin seslendirilir. Bu sözlerin genel anlamı, gök ve yere, güneş ve aya, dağ ve nehirlere ve Budalar'a yönelik övgülerdir. Sahnelenen programların sayısı kesinlikle dokuzdan az olmaz. Dans eden erkek ve bayanların sayısının ise aynı olması gerekir.
Rıba dansı, maddi olmayan kültürel mirasların korunmasına büyük önem veren Çin hükümeti tarafından 20 Mayıs 2006'da, ilk grup devlet düzeyinde "Maddi Olmayan Kültürel Miraslar Listesi"ne alındı.
© China Radio International.CRI. All Rights Reserved. 16A Shijingshan Road, Beijing, China. 100040 |