
|
|||||||||||||||||||||
|
Çin'de şöyle bir hikaye vardır:
Çin'in Xinjing Gölü yakasında, zeki, güzel ve iyi kalpli olan yoksul bir kız yaşarmış. Evlenme yaşına gelen bu kızın, bir çift ayakkabı alabilecek parası bile yokmuş. Bu duruma çok üzülen kız bir gün, sığırını köyün başındaki nehrin kenarında otlatırken gözyaşlarını tutamaz. Kıza yıllarca eşlik eden yaşlı sığır, diliyle kızın ayaklarını yalamaya başlar. Kız yaşlı sığırın ağzıyla getirdiği bir tutam hasırı ayaklarının yanına koyduğunu görür. Kızın gözü parlar ve bu tutam hasırla güzel bir çift ayakkabı örer ve daha sonra bu yeni ayakkabıyla kocasının evine gider. Bu olay, köyde büyük yankı uyandırır ve köydeki tüm kızlar hasır ayakkabı örmeyi öğrenmeye başlar. Daha sonra, köylüler, bu marifetli kızı anmak için, yaşadıkları köyün ismini "hasır ayakkabı" olarak değiştirir ve kıza da "hasır örme meleği" ismini verir.
Xuhang hasır örmesi kültürünün aktarılması
Çin'in Shanghai kentine bağlı Jiading ilçesindeki Xuhang bölgesinde hayat bulan Xuhang hasır örmeleri, uzun bir geçmişe sahiptir. 1000 yıl önce, Tang Hanedanı zamanında, hasır örmeleri imparatorluğa verilen haraçlar arasında yer aldı. 20. yüzyılın başlarında, Doğu ve Batı'nın hasır örme kültürleri, kaynaşarak gelişmeye başladı. 1914 yılında, bir İtalyan şirket, Güneydoğu Asya, Avrupa ve Kuzey Amerika ülkelerine satmak üzere yerli halktan Wang Jihe ve Zhu Shilin'i temsilci yapıp Xuhang'daki köylülerden hasır örmelerini satın almalarını istedi. Bundan sonra, Xuhang'ın hasır örmeleri yurt dışına çıkıp, uluslararası piyasaya girdi. Xuhang hasır örmeleri etkisinin gittikçe genişlemesi ve sanat değerinin yükselmesiyle, 1994 yılında, Xuhang kasabası, Çin Kültür Bakanlığı tarafından "Çin'in Halk Sanatının Memleketi" adıyla onurlandırıldı. 2008 yılında, Xuhang'ın hasır örmeleri devlet düzeyinde Maddi Olmayan Kültürel Miraslar Listesi'ne alındı.
Xuhang hasır örmelerindeki değişiklikler
Hasır örmeleri, uzun geçmişe ve yüksek teknik değere sahiptir. Tang Hanedanı döneminde, Xuhang'nın Deng Köprüsü yakınlarındaki köylüler, yabani sarı otlarla kendileri için ayakkabı örmeye başladılar. Daha sonra, bu ayakkabılar ya hediye olarak eş dostlara verilmeye ya da pazarda satılmaya başladı. Zamanla ayakkabı dışında, hasır örmelerinin yelpazesi çanta, sepet, fincan tabağı, saksı altı ve bardak kılıfı gibi günlük ihtiyaç eşyalarına genişledi.
© China Radio International.CRI. All Rights Reserved. 16A Shijingshan Road, Beijing, China. 100040 |